عضویت در کانال مدیریت فرایند
فصل ۵ کتاب اصول و مبانی مدیریت فرایند (Fundamentals of BPM)- بخش چهارم
کتاب BPM

طی مطلب قبل، ترجمه چند صفحه اول فصل پنجم کتاب اصول و مبانی مدیریت فرایند (Fundamentals of Business Process Management) در وب سایت قرار خواهد گرفت. موضوع این فصل کشف فرایندها است. مطالعه این مطالب خصوصاً برای عزیزانی که جلد اول کتاب را خریداری کرده اند، اکیداً توصیه میشود.

 

البته با توجه به مستقل بودن موضوع آن، مطالعه این مطالب برای کلیه علاقه مندان بسیار مفید خواهد بود.

 

البته شدیداً توصیه میکنیم اگر ۴ فصل اول کتاب را نخوانده اید، آنرا از این صفحه تهیه کنید.

 

روش مدل­سازی فرآیند

مدل­سازی فرآیند در مرحله کشف، کار پیچیده ­ای است. بنابراین، خوب است که از یک روش از پیش تعیین شده به منظور دستیابی به این هدف به روش سیستماتیک استفاده کنید.

یک روش برای انجام این کار پیروی از پنج مرحله زیر است:

  1. مرزهای فرآیند را شناسایی کنید.
  2. فعالیت­ها و رویدادها را شناسایی کنید.
  3. منابع و انتقال آن­ها را شناسایی کنید.
  4. جریان­های کنترل را شناسایی کنید.
  5. عناصر اضافی را شناسایی کنید.

 

شناسایی مرزهای فرآیند

شناسایی مرزهای فرآیند برای فهم دامنه کاری فرآیند ضروری است. بخشی از این کار ممکن است در حال حاضر با تعریف معماری فرایند انجام شود. از لحاظ فنی، این به این معنی است که ما باید رویدادهایی را شناسایی کنیم که فرآیندهای ما را راه می­ اندازند و رویدادهایی که خروجی­ های ممکن فرآیند را شناسایی می­کنند. برای مثال، مجدداً فرایند انجام سفارش را که در فصل ۳ مدل­سازی کردیم، بررسی می­کنیم. می­دانیم که این فرایند با دریافت سفارش خرید از مشتری آغاز می­شود و با انجام سفارش به عنوان خروجی پایان می­یابد. این دو رویداد مرزهای این فرآیند را مشخص می­کنند. بر این اساس، از یک رویداد پیغامِ شروع و یک رویداد پایان در BPMN برای نشان دادن آن­ها استفاده می­کنیم. اگر فرایند ما نتایج منفی داشته باشد، می­توانیم از طریق رویداد پایانیِ پایان­ دهن، مدل­سازی کنیم.

 

شناسایی فعالیت ها و رویدادها

هدف گام دوم شناسایی فعالیت­های اصلی فرایند است. مزیت شروع با فعالیت­ها این است که کارشناسان حوزه به وضوح قادر خواهند بود که آنچه را انجام می­دهند، بیان کنند. حتی اگر از کارشان به عنوان بخشی از فرآیند کسب ­وکار جامع آگاهی نداشته باشند. اسناد ممکن است به صراحت فعالیت­ها را ذکر کنند، به عنوان مثال مجموعه دستورالعمل­ های کاری. در مورد انجام فرایند سفارش، این مرحله می تواند منجر به مجموعه ­ای از فعالیت­هایی شود که هنوز نظم و شرایط روتین آن­ها  تعریف نشده است.

 

در این مرحله، همچنین نیاز به شناسایی رویدادهایی داریم که در جریان کار اتفاق می­افتند، که آن­ها را با رویداد­های میانی مدل­سازی می­کنیم. در شکل زیر فهرست ۱۲ فعالیت این مثال نشان داده شده است. توجه داشته باشید که این مجموعه اولیه فعالیت­ها و رویدادها می­تواند مورد تجدیدنظر قرار ­گیرند، مثلاً همین­طور که جزئیات بیشتری به مدل اضافه می­کنیم، فعالیت­های بیشتری نیز اضافه ­کنیم. اگر فرایند بسیار پیچیده باشد، پیشنهاد می­شود که در این مرحله تنها بر فعالیت­ها و رویدادهای اصلی تمرکز داشته باشید و در مرحله بعد وقتی که درک عمیق­تری از این عناصر و روابط آن­ها به دست آمد، بقیه فعالیت­ها را اضافه کنید.

 

مدلسازی فرایند

 

شناسایی منابع و انتقال آن­ها

زمانی که مجموعه ­ای از فعالیت­ها و رویدادهای اصلی را تعریف کردیم، می­توانیم مسئول انجام آن­ها را تعیین کنیم. این اطلاعات، پایه ­ای برای تعریف poolها و laneها  و تخصیص فعالیت­ها و رویدادها به یکی از این محدوده ­ها است.. در این مرحله، ترتیب فعالیت هنوز مشخص نشده است. بنابراین این مرحله خوبی است برای شناسایی اولیه آن نقاطی در فرایند که کار از یک منبع به منبع دیگر واگذار شده است. مثلا  از یک بخش به بخش دیگر .

 

این نقاط انتقال بسیار مهم است، زیرا وقتی کار جدیدی به شخص تخصیص داده می­شود، معمولاً باید  فرض­یه ایی درباره آنچه قبلا انجام شده است، داشته باشد. شفاف کردن مفروضات، یک گام اساسی در شناسایی فرایند است. شکل پایین، مجموعه فعالیت­ها و رویدادهای فرایند انجام سفارش را نشان می­دهد که به pool و laneها اختصاص داده شده است.

 

جریان­های متوالی، نقاط انتقال را نشان می­دهد. این نقاط انتقال نیز به تشخیص بخش­هایی از فرایند کمک می­کند که می­تواند جدا از بقیه مورد مطالعه قرارگیرد. این بخش­ها را می­توان با کمک ذینفعان به زیرفرایندها بسط داد. برای مثال، در فرآیند انجام سفارش، دریافت مواد خام می­تواند جدا از سایر فرایندها انجام شود، زیرا این قسمت شامل تامین­ کنندگان و پرسنلی از واحدهای انبار و توزیع محصول، می­شود.

 

آموزش BPMN2

 

شناسایی جریان کنترل

نقاط انتقال در ساختار اولیه برای جریان کنترل تعریف می­گردد. در اصل جریان کنترل مربوط به سوال­های چه هنگام و چرای فعالیت­ها و رویدادهایی است که انجام می­گیرند. به لحاظ فنی ما نیاز به شناسایی ترتیب وابستگی­ها، نقاط تصمیم گیری، اجرای همزمان فعالیت­ها و رویدادها و اصلاح و بازخوانی­ های بالقوه داریم.

 

نقاط تصمیم ­گیری  نیاز به اضافه کردن انشعاب­های XOR و شرایط مربوط به جریان­های متوالیِ جایگزین دارد . بازسازی و تکرار را می­توان با ساختار حلقه ­ای مدل­سازی نمود. فعالیت­های همزمان که می­توانند به طور مستقل از یکدیگر اجرا شوند، با AND ارتباط می­یابند. انشعاب­ های مبتنی بر رویداد برای واکنش به تصمیماتی که در خارج از فرایند گرفته می شوند، استفاده می شوند.

اگر در مرحله قبل، بیش از یک قسمت از کسب ­وکار را با استفاده از چندین pool مدل سازی کرده ­باشیم در این مرحله نیاز به کسب اطلاعات بین poolهای مختلف از طریق جریان پیام داریم. شکل ۵٫۳ نشان می­دهد که چگونه محدودیت­ های سفارش توسط کمان­ های جریان کنترل در فرایند انجام سفارش گرفته می­شوند. در اینجا می­توانیم ببینیم که انتقال هایی که ما در مرحله قبل شناسایی کرده ­ایم، با جزییات بیشتر تصحیح شده است.

 

شناسایی عناصر دیگر

درنهای، می­توانیم مدل را با اضافه کردن مصنوعات و لحاظ­ کردن چارچوب ­هایی گسترش دهیم. در مورد مصنوعات، به معنای اضافه کردن اشیاء داده ­ها، پایگاه ­های ذخیره داده و ارتباط آن­ها با فعالیت­ها و رویدادها از طریق جمع ­آوری داده ­ها است. چارچوب­ها به معنی استفاده از رویدادهای مرزی، جریان استثناء و انتقال­ های جایگرین می­باشد.

 

اموزش BPMN2

همچنان­ که در فصل ۳ و۴ جلد اول این کتاب اشاره کردیم، اضافه کردن داده ها و استثنائات به هدف خاص مدل­سازی بستگی دارد. به طور مثال اگر قرار هست این فرایند به صورت خودکار انجام شود، مناسب است که به صورت صریح داده­ ها و جنبه ­های مستثنی آن را در نظر بگیریم.

 

در این مرحله همچنین ما می­توانیم حاشیه­ نویسی بیشتری را برای پشتیبانی از سناریوهای کاربردی خاص اضافه کنیم. به عنوان مثال، اگر مدل برای تجزیه­ وتحلیل ریسک و یا برای برآورد هزینه فرایند مورد استفاده قرار می­گیرد ما باید اطلاعات مربوط به ریسک و هزینه را اضافه کنیم. به طور کلی، عناصری که اضافه می­شوند بستگی به نوع کاربرد خاص دارد.

 

در این بخش روشی برای ساخت یک مدل فرایند کسب­ وکار با استفاده از یک سری مراحل افزایشی نشان می­دهیم. در این سناریو که قسمت­ های مختلف کسب­ و کار را درگیر هستند، گزینه جایگزین این است که ابتدا با یک نمودار choreography آغاز کنید و سپس این نمودار را به صورت افزایشی به یک نمودار همکاری تبدیل کنید. در این مورد ما برای اولین بار از نمودارهای Choreography برای شناسایی منابع استفاده می­کنیم و هر یک از آن­ها را از طریق یک pool­ مدل­سازی می­کنیم. بعد، در داخل هر یک از poolها، رویدادها و فعالیت­ها را طوری طراحی می­کنیم که اطلاعات مربوط به طرفین (یعنی ارسال و دریافت فعالیت­ها، پیام­ها و رویدادهای) را مدیریت کند.

 

می­توانیم این عناصر را از طریق فعالیت­های نمودار Choreography استخراج کنیم. سپس با افزودن سایر فعالیت­های داخلی می­توانیم مرحله ۲ روش فوق را ادامه دهیم. بعد در مرحله ۳، منابع داخلی را در هر قسمت با استفاده از Laneها، مدل­سازی کرده و سپس با همین روش ادامه دهیم.

 

 

به اشتراک بگذارید :

شاید این موارد نیز مورد علاقه شما باشد :

تمامی حقوق مادی و معنوی برای این وب سایت محفوظ می باشد .